Europejskie Centrum ds. Zapobiegania i Kontroli Chorób (ECDC) oraz Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) opublikowały wspólny raport za rok 2026 r., według stanu na 5 sierpnia. Siedem krajów w Europie zgłosiło łącznie 245 przypadków zakażenia wirusem Zachodniego Nilu (WNV) stwierdzonych u ludzi. Choroba wywoływana przez ten wirus to gorączka Zachodniego Nilu (West Nile fever). Najwcześniejszy i najpóźniejszy zgłoszony początek objawów przypadł odpowiednio na 12 maja 2026 r. oraz 1 sierpnia 2026 r.
Przypadki zakażeń nabytych lokalnie zgłosiły:
- Włochy – 139 przypadków,
- Grecja – 65 przypadków, w tym cztery o nieznanym miejscu zakażenia,
- Hiszpania – 17 przypadków,
- Macedonia Północna – 13 przypadków,
- Rumunia – 6 przypadków,
- Francja – 4 przypadki,
- Niemcy – 1 przypadek.
W Europie odnotowano 12 zgonów ludzi związanych z zakażeniem WNV: 6 w Grecji, 5 we Włoszech oraz 1 w Rumunii.
Ustalenia wynikające z nadzoru weterynaryjnego
Z perspektywy weterynaryjnej w 2026 r. w Europie odnotowano 17 ognisk zakażeń wirusem Zachodniego Nilu (WNV) u koniowatych oraz 74 ogniska u ptaków.
Najwcześniejszą datę rozpoczęcia ogniska zakażenia u koniowatych odnotowano 30 marca 2026 r. we Francji, natomiast u ptaków 31 marca 2026 r. we Włoszech. Najpóźniejsze ogniska rozpoczęły się odpowiednio 31 lipca 2026 r. w Niderlandach (koniowate) oraz 28 lipca 2026 r. we Włoszech (ptaki).
Ogniska zakażeń u koniowatych zgłoszono w:
- Francji – 5 ognisk,
- Grecji – 5 ognisk,
- Włoszech – 5 ognisk,
- Niderlandach – 1 ognisko,
- Hiszpanii – 1 ognisko.
Ogniska zakażeń u ptaków zgłoszono w:
- Włoszech – 64 ogniska,
- Francji – 5 ognisk,
- Hiszpanii – 3 ogniska,
- Austrii – 1 ognisko,
- Belgii – 1 ognisko.
W odniesieniu do ognisk zgłoszonych w Systemie Informacji o Chorobach Zwierząt (ADIS) nie były dostępne informacje dotyczące gatunków koniowatych, u których wystąpiły zakażenia.
Wśród ptaków najczęściej stwierdzanymi gatunkami związanymi ze zgłoszonymi ogniskami były:
- sroka zwyczajna – 23 ogniska,
- wrona siwa – 20 ognisk,
- wrona czarna – 5 ognisk,
- pustułka zwyczajna – 5 ognisk,
- kos zwyczajny – 5 ognisk,
- mewa romańska – 3 ogniska,
- orzeł Adalberta – 2 ogniska,
- grzywacz – 2 ogniska,
- puchacz – 2 ogniska.
Pojedyncze ogniska stwierdzono również u następujących gatunków: nura czarnoszyjego, kruka zwyczajnego, sierpówki, orła przedniego, czapli siwej, wróbla zwyczajnego oraz jastrzębia zwyczajnego.
Poniżej pełen tekst raportu.
https://efsa.onlinelibrary.wiley.com/doi/10.2903/j.efsa.2026.10304