Jak zapewnić zrównoważoną przyszłość unijnego sektora produkcji zwierzęcej, uwzględniając konieczność zagwarantowania bezpieczeństwa żywnościowego i odporności rolników, a także wyzwania związane z chorobami zwierzęcymi. Parlament Europejski przyjął Rezolucję w dniu 30 kwietnia 2026 r. w sprawie sposobu zapewnienia zrównoważonej przyszłości unijnego sektora produkcji zwierzęcej w świetle konieczności zagwarantowania bezpieczeństwa żywnościowego, odporności rolników oraz wyzwań związanych z chorobami zwierzęcymi (2025/2053(INI)).
Jest ona kluczowa dla przyszłości zawodu lekarza weterynarii, ponieważ w sposób tożsamy z KRL-W PE ocenia, iż „UE boryka się z krytycznym niedoborem lekarzy weterynarii specjalizujących się w leczeniu zwierząt gospodarskich”.
Od wielu lat Samorząd Lekarzy Weterynarii w tonie alarmistycznym sygnalizuje, co potwierdza w najnowszej rezolucji PE, iż sytuację wyprzedzających strategii weterynaryjnych pogarsza niedobór lekarzy weterynarii specjalizujących się w leczeniu zwierząt gospodarskich, co ma wpływ na profilaktyczną opiekę weterynaryjną oraz na wczesne wykrywanie i szybką kontrolę chorób. Niedawno odnotowane w Europie ogniska chorób zwierząt i coraz częstsze występowanie chorób takich jak gruźlica bydła, afrykański pomór świń, guzowata choroba skóry bydła, choroba niebieskiego języka, grypa ptaków, pryszczyca, krwotoczna choroba zwierzyny płowej oraz zakaźne zapalenie nosa i tchawicy bydła, w połączeniu ze spadkiem liczby lekarzy weterynarii specjalizujących się w zwierzętach gospodarskich, bez których niemożliwe będzie zwalczanie chorób zwierząt i zagwarantowanie dobrostanu zwierząt, uwypukliły podatność systemów hodowli w UE na niszczycielski wpływ na poziomy produkcji rolnej, co ma konsekwencje dla zdrowia psychicznego rolników ze względu na stres, niepokój i obciążenie emocjonalne.
Parlament Europejski w cytowanej rezolucji wzywa Komisję i państwa członkowskie, by zapewniły zasoby niezbędne do wdrożenia skutecznych i efektywnych programów zapobiegania i kontroli, w tym wsparcia finansowego i weterynaryjnego.
Należy w tym miejscu przypomnieć, iż Krajowa Izba Lekarsko-Weterynaryjna przedstawiła propozycje systemowych działań i zwróciła się do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z inicjatywą systemowych działań, mających na celu wzmocnienie roli polskiego rolnictwa i bezpieczeństwa zdrowia publicznego w zakresie zdrowia zwierząt oraz jakości zdrowotnej polskiej żywności, na rzecz zachęcenia lekarzy weterynarii do pracy na wsi. Krajowy system byłby elementem uzupełniającym zaproponowanej w październiku 2025 r. przez Komisję Europejską Generational renewal in agriculture, realizowanej w ramach WPR. Możliwe, iż jest to ostatni moment na zmiany, które powstrzymają tendencję, która w wymiarze praktycznym niszczy też polskie rolnictwo. Jednym z wielu elementów zaproponowanego przez Krajową Izbę Lekarsko-Weterynaryjną systemowego podejścia do skłonienia lekarza weterynarii do pracy na wsi, wzorem analogicznych, zakończonych sukcesem, działań w innych krajach Europy, była gruntowna przebudowa/uatrakcyjnienie stawek wynagrodzeń za czynności urzędowe wykonywanie przez lekarzy weterynarii w ramach wyznaczeń.
Należy pokładać nadzieję w tym, iż Rezolucja PE będzie impulsem i zintensyfikuje prace legislacyjne na rzecz zachęcenia lekarzy weterynarii do podejmowania pracy w obszarach rolniczych oraz zatrzymania fali rezygnacji ze świadczenia usług weterynaryjnych w odniesieniu do zwierząt gospodarskich w obszarach rolniczych.
Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 30 kwietnia 2026r.
https://www.europarl.europa.eu/doceo/document/TA-10-2026-0157_PL.html